De actualiteit

Deel dit op social media!

Wij leven plotseling in onzekere tijden, waar het niet op leek te kunnen gooit een virus plotseling roet in het eten en worden we teruggeworpen op onszelf. Of wellicht wel op elkaar want even plotseling ontstaan er initiatieven om elkaar te helpen, hangt een kennis boodschappen aan de deur van iemand die liever niet naar buiten gaat en helpen wij elkaar.

Inmiddels zo’n drie weken geleden leek het alsof de wereld stil stond. Wij werden overvallen door een (door velen) niet verwachte vijand; een virus dat een grotere impact bleek te hebben dan zijn voorgangers deed de economie vertragen en uiteindelijk zelfs stoppen. Alle andere problemen werden plotseling ondergeschikt, er was een nieuwe gezamenlijke vijand.

Die gezamenlijke vijand zorgde er ook voor dat weggevaagde grenzen weer opgetrokken werden waardoor de solidariteit plotseling intern gericht werd. Solidair zijn met de buurman was prima zolang zich dat maar tot de eigen landsgrenzen beperkte. Er is dus sprake van een nationalistische solidariteit (overigens is er wel sprake van grensoverschrijdende solidariteit waar het gaat om delen van IC-capaciteit, dus niet alles is somber).

De komende tijd zal iedereen nog flink wat hinder ondervinden van deze virusuitbraak, maar we hebben ook laten zien dat, als we bereid zijn om voor elkaar op te komen, wij dit kunnen weerstaan. Dan resulteert deze crisis wellicht in een flinke dip maar dan worden we er uiteindelijk beter van omdat we er ons beter bewust van zijn wat echt belangrijk is.

terug