Zo tegen het eind van het jaar..

Deel dit op social media!

Mij is gevraagd om een bijdrage te leveren aan Roodschrift, ik doe dat graag. Maar waar ga ik het, zo tegen het einde van het jaar over hebben?

Over het feit dat ik een paar dagen geleden al 45 jaar getrouwd ben? Dat een van mijn zoons een kort samenleven verliet en nu gescheiden van zijn ex hun zoontje van nog geen twee opvoedt?

Zicht op 't Weerwater Almere
Zicht op 't Weerwater Almere

Dat ik me erger aan alle doelen rond de Floriade die niet gehaald worden? Dat Almere zich met een ander prestigieus project, een museum dat straks honderdduizenden bezoekers moet ontvangen om er financieel rendabel uit te springen. op de kaart wil zetten? 

Dat we er ook in Almere niet in slagen de armoede uit te bannen en dat radeloze woningzoekenden nog steeds gedwongen worden langer een onderkomen te hebben waar ze eigenlijk niet willen zitten, slapen en dromen.

En dan het virus. Lees net dat tientallen, honderden, wellicht al duizenden Nederlanders een telefoontje krijgen dat hun nieuwe knie er nog niet ingezet wordt. En de heup die je al jaren pijn doet sleep je nog steeds mee, ook die operatie wordt uitgesteld. En dan hebben we het nog niet eens over te verrichten hartoperaties, te verwijderen tumoren en meer zeer dringende zorg.

In Amerika, ergens in het midden, in een stadje wordt een republikein geïnterviewd. Zijn regeringsleider, federaal en ook in de staat, ontkenden het virus, nu sterven ze bij bosjes. Wij Nederlanders ontkennen het virus niet, maar leven alsof we besmet zijn en alle noodzakelijke veiligheidsmaatregelen in acht nemen is zo onnatuurlijk, dat we het voortdurend aan onze laars lappen, als het even zo uitkomt.

Deze mijmeringen wil ik graag met u delen en wens u een gelukkig en gezond 2021.

terug