Waarom jaag ik?

Deel dit op social media!

Mijn oom Job was jachtopzichter, eerst in Eext en later in Brabant en in Bussum. Als jongetje was ik er graag. Bij hem rook het naar hond, naar geweerolie en naar buiten. Hij voerde de vogels, spitte in de groentetuin en nam me achterop zijn fiets mee het veld in. Hij had fretten waarmee hij op konijnen jaagde. Ik mocht als achtjarige voor het eerst mee op jacht met  mijn buurman die jager was. De overbuurman was ook jager en drie huizen verderop woonde nog een jager. Je kunt dus gerust zeggen dat jagen een deel van het dorpsleven was in het dorp Eext, waar ik ben geboren. En tot op de dag van vandaag jaag ik nog steeds in Eext samen met mijn jachtmaat Kier met wie ik al 63 jaar bevriend ben.

Ik jaag, omdat ik mij sterk verbonden voel met mijn natuurlijke omgeving. En jagen verstevigt die verbondenheid. Dat klinkt voor sommige mensen misschien tegenstrijdig, maar dat is wel het eerlijke antwoord. Ik ben nergens liever dan in het veld, in de natuur. Jagen is mijn passie en manier van leven. Voor mij is zorgen voor en eten uit de natuur een vanzelfsprekendheid. Het is mijn manier om verbondenheid met de leefomgeving te voelen en verantwoordelijkheid te nemen voor de rol van de mens in het landschap.

Ik realiseer mij heel goed dat dit voor sommige mensen misschien wat vreemd klinkt. Als ik mijn verhaal aan niet-jagers vertel dan krijg ik vaak de reactie: hoe kun je nou dieren doodschieten als je je daarmee zo verbonden voelt? Dan is het aan mij om uit te leggen dat mijn verbondenheid met de natuur niet vrijblijvend is en dat ik mij verantwoordelijk voel voor het in stand houden ervan. Ik jaag altijd met het grootste respect voor het dier en uiterst zorgvuldig. Dat wil zeggen: alléén als het aantal van de soort het toelaat en op een manier waarop onnodig lijden absoluut wordt voorkomen. Weidelijk jagen noemden mijn ouders dat.

Vroeger diende het jagen de mens als voedselbron, verdediging en bescherming van gewassen. In onze moderne, verstedelijkte omgeving is het motief voor jagen om te eten nog steeds de basis. De jacht wordt in deze tijd ook steeds belangrijker om de uiteenlopende belangen van mens en dier in balans te brengen. Steeds vaker krijgen jagers van de overheid opdracht populaties van dieren die schade, hinder en overlast veroorzaken terug te dringen. Zoals met name de schade van overzomerende ganzen aan weidegronden, maar ook om het vliegverkeer veilig te maken en te behouden rondom Schiphol en straks Lelystad Airport. Het in kaart brengen van de verschillende populaties is ook een belangrijk onderdeel van het jagen. Op grond van die kennis kunnen jagers en hun partnerorganisaties een wezenlijke bijdrage leveren aan het behoud van kwetsbare soorten en aan het beperken van schade en overlast, bijvoorbeeld aan gewassen. Elke jager heeft een jachtdiploma en houdt zich aan een groot aantal wetten en regels. Op de naleving wordt streng toegezien. En dat is terecht, jagen betekent immers verantwoordelijkheid nemen en verantwoording afleggen.

‘Het woord ‘jagen’ betekent oneindig veel meer dan schieten’
Jagers spelen een grote rol spelen in het Nederlandse landschap. Vanwege hun grote kennis over de lokale flora en fauna geven zij adviezen over het aanleggen van oversteekplaatsen voor het wild, dassentunnels, fietspaden, het gefaseerd maaien van bermen en slootkanten of het aanplanten en onderhouden van stroken en houtsingels. Omdat hij veel in zijn jachtveld is, kan hij zijn observaties delen met omwonenden en de politie. Daarnaast heb ik een BOA in dienst die toezicht houdt in mijn jachtveld. Hij doet dat in nauw overleg met de politie. Niet alleen toezicht op stroperij maar ook op het terrein van milieu- en visserijwetgeving oneigenlijk gebruik van de vrije natuur en niet in de laatste plaats op loslopende honden.

De toenemende verstedelijking zorgt er ook voor dat de stedeling meer hang krijgt naar het platteland met zijn menselijke en dierlijke bewoners. De cultuur van vroeger, het zorgen voor eigen voedsel en de natuurlijke en rustige gang van zaken in het dorp zijn zaken die men steeds meer leert waarderen. Het bewust en duurzaam eten van producten van eigen bodem - en dus ook van wild - vindt men steeds belangrijker.

Ik vind het belangrijk om de volgende generaties te betrekken bij mijn passie en bij de manier waarop ik in de natuur sta. Op deze manier zorg ik ervoor dat mijn kinderen met hetzelfde respect voor onze levende omgeving als voedselbron, kennis van de natuur en met dezelfde toewijding in het Nederlandse landschap aan het werk gaan.

‘De mens kan geen jager worden, de mens is een Jager’

Ik nodig u uit, ga eens met mij mee de natuur in. Geniet met mij van de mooiste plek in mijn jachtveld, vraag of ik je reeën wil laten zien en kijk en luister hoe de avond valt. Misschien eten we dan na afloop een eerlijk stukje wild en dan ervaar je hoe ver de stress ineens weg is.

Een ferm Waidmannsheil.

 

noot redactie: Roelf Raterink is raadslid in Dronten en stond voor de PvdA op de lijst tijdens de provinciale staten verkiezing in 2018.

terug